Działania ograniczające wpływ koronawirusa na sektor ubezpieczeniowy

Wybuch pandemii koronawirusa SARS-CoV-2 coraz bardziej wpływa na światowe gospodarki, w tym także usługi finansowe. W najbliższych miesiącach Ubezpieczyciele będą musieli zmierzyć się z narastającymi trudnościami związanymi z niełatwymi warunkami rynkowymi, utrzymaniem działalności przy jednoczesnym podejmowaniu działań mających na celu ochronę pracowników i klientów.

Zadania dla zachowania ciągłości działań

Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA), przy współpracy z Europejskimi Urzędami Nadzoru oraz Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego (ERRS) wskazał główne zadania mające na celu zminimalizowanie wpływu koronawirusa na sektor ubezpieczeń. Należą do nich:

• Wdrażanie niezbędnych środków zapewniających ciągłość działań zakładów ubezpieczeń w celu utrzymania świadczeń usług na rzecz Klientów,
• Elastyczność właściwych organów krajowych w odniesieniu do terminów przekazywania sprawozdań w celach nadzorczych,
• Ograniczenie przez EIOPA wniosków o udzielenie informacji i konsultacji z sektorem do kwestii niezbędnych, koniecznych do oceny i monitorowania obecnej sytuacji rynkowej,
• Wydłużenie przez EIOPA terminu na przeprowadzenie kompleksowej oceny skutków na potrzeby systemu Wypłacalność II w 2020 roku do 1 czerwca 2020.

Wypłacalność i pozycja kapitałowa

Na podstawie dyrektywy Wypłacalność II europejskie zakłady ubezpieczeń muszą posiadać wystarczające dopuszczalne środki własne, którymi pokryją swój kapitałowy wymóg wypłacalności. Zapewni to pokrycie strat i zapewni ubezpieczających oraz beneficjentów o tym, że płatności będą zrealizowane w momencie ich wymagalności.

Dyrektywa Wypłacalność II określa również stopniowe działania nadzorcze między kapitałowym wymogiem wypłacalności a minimalnym wymogiem kapitałowym, który zapewnia minimalny poziom bezpieczeństwa, poniżej którego środki finansowe zakładu ubezpieczeń nie powinny się znaleźć. Zapewnia to elastyczność w sytuacjach wyjątkowych np. wydłużając okres naprawy w przypadku ubezpieczycieli, których dotyczy (art. 138 dyrektywy Wypłacalność II).

System posiada także narzędzia, które mogą być wykorzystane w celu ograniczenia ryzyka i negatywnych skutków dla sektora ubezpieczeń zapewniając utrzymanie stabilności finansowej i ochrony ubezpieczającym. Zaleca się również, by ubezpieczyciele podjęli działania na rzecz wyrównania ochrony swojej pozycji kapitałowej z ochroną ubezpieczonych.

Źródło: KNF