Rzecznik Finansowy przygotował poradnik o ubezpieczeniach dla narciarzy i snowboardzistów 

Zimowa aura zachęca do aktywności na stoku. Jednak mimo tego, że narty i snowboard stanowią świetną rozrywkę to niosą ze sobą ryzyko urazów oraz nieprzewidzianych zdarzeń. Rzecznik Finansowy przygotował właśnie poradnik, w którym podpowiada jak skutecznie zabezpieczyć się, by cieszyć się zimowym szaleństwem bez obaw. 

Poradnik dla narciarzy i snowboardzistów 

Rzecznik Finansowy przygotował praktyczny poradnik o ubezpieczeniach dla narciarzy i snowboardzistów. Publikacja ta pomoże zadbać o bezpieczeństwo na stoku oraz wybrać odpowiednie ubezpieczenie. W poradniku znajdziemy odpowiedzi na kluczowe pytania, takie jak: 

• czy ubezpieczenie przy wyjeździe na narty za granicę jest obowiązkowe, 
• czy każde ubezpieczenie turystyczne obejmuje ryzyka związane z narciarstwem, 
• czy posiadając Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ) możemy czuć się bezpiecznie na nartach za granicą. 

Dokument ten pomaga zdobyć wiedzę o tym, jak skutecznie chronić się przed zagrożeniami na stoku oraz jak zapewnić sobie i innym bezpieczeństwo dzięki odpowiedniemu ubezpieczeniu. 

Czy karta EKUZ wystarczy na wyjazd na narty za granicę? 

Jak wiadomo Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ) pozwala na dostęp do bezpłatnej opieki medycznej na terenie UE i krajów EFTA (m.in. w Szwajcarii) oraz Wielkiej Brytanii. Jednak warto zdawać sobie sprawę, że dokument ten w zależności od danego kraju nie pokrywa wielu kosztów nie mieszczących się w koszyku świadczeń gwarantowanych w ramach publicznej służby zdrowia (np. współpłacenia za leki lub niektóre procedury medyczne, żywienia podczas leczenia, przewozu karetką pogotowia), które mogą powstać, gdy ktoś za granicą zachoruje lub ulegnie wypadkowi. EKUZ nie pokrywa także leczenia w prywatnych szpitalach, co ma szczególne znaczenie podczas wyjazdu na narty, bowiem w kurortach narciarskich dostęp do publicznych placówek może być utrudniony. W ramach EKUZ nie można także liczyć na pokrycie kosztów akcji poszukiwawczych ratownictwa górskiego, transportu helikopterem (godzina lotu może kosztować nawet kilka tysięcy złotych!) oraz, co bardzo istotne transportu do kraju (miejsca zamieszkania lub dalszego leczenia). Z tego powodu zakup dodatkowego ubezpieczenia turystycznego, które obejmuje ubezpieczenie kosztów leczenia za granicą, kosztów transportu, kosztów ratownictwa i poszukiwań, ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej, ubezpieczenie następstw nieszczęśliwych wypadków, ubezpieczenie bagażu i sprzętu sportowego oraz assistance (pakiet usług pomocowych w podróży zagranicznej), stanowi dobre rozwiązanie. 

Uprawianie narciarstwa a ubezpieczenie turystyczne 

Decydując się na zakup polisy turystycznej warto zweryfikować to, czy każdy pakiet ubezpieczenia turystycznego pokrywa ryzyka związane z uprawianiem narciarstwa. Szczególnie, że standardowe oferty zazwyczaj zawierają wyłączenia odpowiedzialności ubezpieczyciela dotyczące wypadków spowodowanych sportami wysokiego ryzyka, za które (w zależności od danego TU) może być również uznane narciarstwo i snowbording. Za opłatą dodatkowej składki wybierając odpowiednią opcję polisy możesz jednak ubezpieczyć amatorskie uprawianie narciarstwa i snowboardingu. Należy jednak zwrócić uwagę, że niektóre odmiany narciarstwa i snowbordingu są przez ubezpieczycieli określane jako sporty ekstremalne/ wysokiego ryzyka i jako takie wyłączne nawet przy polisach dedykowanych narciarzom. Kiedy planujemy uprawiać takie dyscypliny sportu jak freesking, heliskiing, narciarstwo akrobatyczne, jazdę skibordem, snowtubing a także samo narciarstwo i snowboarding poza wyznaczonymi trasami będziemy potrzebowali ponadstandardowego ubezpieczenia. Przy zakupie polisy należy upewnić się czy proponowana oferta ubezpieczenia na pewno obejmuje takie sporty i w razie potrzeby poszukać takiej oferty, która pozwala na wykupienie dodatkowej opcji obejmujące te aktywności. Wszelkie informacje na ten temat zajdziemy w Ogólnych Warunkach Ubezpieczenia. 

Zachęcamy do zapoznania się z pełną treścią poradnika. 

Źródło: Rzecznik Finansowy