Warta Risk Service: ocena ryzyka zaczyna się od danych 

Ocena ryzyka ubezpieczeniowego nie zawsze wymaga wizyty u klienta. Warta Risk Service wskazuje ogólnodostępne źródła, które mogą wspierać analizę jeszcze przed audytem. Nie każdy bowiem wie, że rejestry publiczne, mapy i zdjęcia satelitarne pozwalają sprawdzić m.in. otoczenie obiektu oraz zagrożenia naturalne. 

Źródła danych do oceny ryzyka 

Informacje przekazane przez klienta pozostają jednym z podstawowych elementów oceny ryzyka, ale nie są jedynym źródłem wiedzy. Warta Risk Service zwraca uwagę na możliwości, jakie daje analiza desktopowa, czyli prowadzona bez wizyty w ubezpieczanym obiekcie. Jednym z przydatnych narzędzi jest internetowa baza REGON prowadzona przez GUS. Wyszukiwanie podmiotów według adresu pozwala sprawdzić, jakie firmy działają w bezpośrednim sąsiedztwie analizowanego obiektu. Dane dotyczące ich działalności mogą mieć znaczenie m.in. przy szacowaniu zagrożenia pożarowego czy środowiskowego. Dodatkowych informacji dostarczają serwisy mapowe. Google Maps i Google Earth umożliwiają sprawdzenie zabudowy, zagospodarowania sąsiednich działek czy wyglądu dachów. Historyczne zdjęcia satelitarne pozwalają natomiast prześledzić zmiany zachodzące w otoczeniu nieruchomości. Znaczenie mogą mieć również fotografie publikowane przez użytkowników. Niekiedy pokazują one nie tylko zewnętrzną część obiektu, ale także wnętrza hal lub magazynów. 

– Ciekawostka: zdarzyło mi się kilkukrotnie nie otrzymać od klienta zgody na wykonywanie zdjęć wewnątrz obiektu podczas audytu, mimo że w Google Maps było już dostępnych mnóstwo takich zdjęć wykonanych przez inne osoby – mówi Bartłomiej Bobrowski, Radca – Inżynier Oceny Ryzyka Technicznego, Departament Produktu i Taryfikacji Klientów Korporacyjnych. 

Mapy zagrożeń i otoczenia 

Znacznie więcej danych potrzebnych do analizy nieruchomości można znaleźć w publicznych systemach geoinformacyjnych. Jednym z najważniejszych jest krajowy Geoportal, który umożliwia korzystanie z wielu warstw tematycznych. Z kolei mapy zagrożenia powodziowego pozwalają zweryfikować położenie obiektu względem terenów narażonych na zalanie. Z kolei dane LiDAR oraz warstwy hipsometryczne pokazują ukształtowanie terenu. Mogą być pomocne przy ocenie kierunku spływu wody podczas deszczu nawalnego czy zagrożenia osuwiskowego. Informacje o osuwiskach można dodatkowo sprawdzić w Systemie Osłony Przeciwosuwiskowej prowadzonym przez Państwowy Instytut Geologiczny. Przydatne są również dane z ewidencji gruntów i budynków. Ich zestawienie ze zdjęciami satelitarnymi może ujawnić różnice pomiędzy stanem widocznym na mapach a informacjami znajdującymi się w rejestrach. Kolejnym źródłem ważnych danych jest Krajowa baza GESUT. Pokazuje ona przebieg infrastruktury technicznej, w tym sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, energetycznych czy ciepłowniczych. Taka wiedza pomaga określić, jakie kwestie techniczne wymagają dalszej weryfikacji podczas oceny ryzyka. 

Zagrożenia naturalne i infrastrukturalne 

Analiza desktopowa może obejmować także czynniki wykraczające poza samą nieruchomość i jej najbliższe sąsiedztwo. Dane IMGW pozwalają uwzględnić częstotliwość oraz skalę zjawisk pogodowych występujących na danym terenie, w tym silnego wiatru, gradu czy deszczy nawalnych. W określonych lokalizacjach znaczenie może mieć również infrastruktura lotnicza. Rejestr Lotnisk i Ewidencja Lądowisk Urzędu Lotnictwa Cywilnego pozwalają sprawdzić, czy analizowany obiekt znajduje się w pobliżu lotniska, lądowiska lub stref związanych z ruchem statków powietrznych. Eksperci Warty podkreślają, że dane z otwartych źródeł mogą być wykorzystywane zarówno podczas samodzielnej analizy desktopowej, jak i przed tradycyjnym audytem. I chociaż nie zastępują informacji uzyskiwanych od klienta, to pozwalają je uzupełnić i lepiej przygotować się do dalszej oceny. A im pełniejszy obraz obiektu, jego otoczenia i występujących zagrożeń, tym większa precyzja w szacowaniu ryzyka. 

Źródło: WARTA